Τί χτυπάς και κλαις; Ποντικάκι πες τί θες! - Συμμετοχικό θέατρο για τα συναισθήματα

🐭 Η μικρή Ντίνα η ποντικίνα, δεν μπορεί να διαχειριστεί το θυμό της και η μαμά της, τη στέλνει στον κήπο μέχρι να ηρεμήσει, με το μαγικό κουτί των συναισθημάτων και την οδηγία να ανακαλύψει όλα όσα κρύβει. Στον κήπο έχουν μαζευτεί και τα παιδιά-ζωάκια του δάσους και θέλουν να τη βοηθήσουν.
Το ποντικάκι με τη βοήθεια των παιδιών θα ανακαλύψει πώς να μαλακώνει το θυμό, αλλά και τί είναι η χαρά, ο φόβος και η στεναχώρια. Θα βρει ακόμα τον «ευτυχισμένο πρίγκιπα» και το καλόκαρδο χελιδόνι από το φημισμένο παραμύθι του Όσκαρ Γουάιλντ και θα μάθει την αξία της αλληλεγγύης, της αυτοθυσίας και της φιλίας.
Συντελεστές
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Αλίκη Κατσαβού
Ερμηνεία: Αλκμήνη Σταθάτου
Ηλεκτρονικές διευθύνσεις για την παράσταση


Το νεράκι καθαρίζω τη ζωή παντού χαρίζω - συμμετοχικό θέατρο

Το έργο

💧 Στο τρυφερό παραμύθι Περιβαλλοντικής Αγωγής κάποιος βρόμισε το ρυάκι των Νεραϊδών. Αλλά κι ο Κάστορας έπαθε μεγάλη συμφορά. Με πονηριά ο ποντικός του έκλεψε το νερό απ’ το φράγμα του. Οι ήρωές χρειάζονται τη βοήθεια των παιδιών για να επανέλθει η τάξη στο νεραϊδοδάσος.  Πρόκειται για παράσταση Συμμετοχικού Θεάτρου όπου τα παιδιά ανεβαίνουν στη σκηνή και συμμετέχουν στο έργο με την καθοδήγηση των ηθοποιών.

Οι ήρωες του έργου

Η Νεράιδα Δροσούλα. Τεμπελιάζει στα δέντρα τακτικά, αλλά είναι η πρώτη που τρέχει να βοηθήσει όποιον έχει την ανάγκη της.
Η Νεράιδα Νερένια. Ζωηρή τσαχπίνα, αλλά και λίγο παραπονιάρα. Θα τρέξει να φωνάξει την Νεράιδα Κρυσταλλένια για βοήθεια
Η Νεράιδα Διαφανούλα. Παιχνιδιάρα και πειραχτήρι, είναι διάφανη όπως το νερό που γίνεται ατμός μα έχει αγάπη και θέλει με όλες τις τις δυνάμεις να καθαρίσει το ρυάκι. Για λίγο θα τη δούμε αλλά οι συμβουλές τις θα τρέχουν σαν σταγόνες σε όλο το έργο.
Ο Κάστορας, ο μάστορας. Πονεμένη η ιστορία του. Πιάστηκε κορόιδο από τον πονηρό ποντικό ο οποίος του πήρε όλο το νερό από το φράγμα του για να αρδέψει τα χωραφάκια του. Πού θα βρει τώρα νερό για την οικογένειά του;
Η Πριγκίπισσα των Νεραϊδών Κρυσταλλένια η πιο όμορφη σταγόνα απ' όλες και η πιο σοφή θα δώσει τη λύση .
Το Φοινικόπτερο, το υδρόβιο πουλάκι που θέλει κι αυτό να συνεισφέρει στον αγώνα των υπολοίπων για την ισορροπία της φύσης και να μεταφέρει το μήνυμα σε όλο τον κόσμο.

Παιδαγωγικοί στόχοι του έργου

Τα παιδιά με τη συμμετοχή επί σκηνής, κατανοούν τη σπουδαιότητα για τη διαφύλαξη του νερού, του κύριου στοιχείου ζωής στη φύση. Μαθαίνουν για την προστασία του νερού, τον κύκλο του νερού, τις τρεις καταστάσεις του (υγρό, αέρας, πάγος) και την καταπολέμηση της μόλυνσης, αλλά επίσης μαθαίνουν ότι ένας μόνος του δεν μπορεί να καταφέρει αυτό που μπορούν όλοι μαζί με τη συνεργασία τους.
Παραστάσεις κατόπιν συνεννόησης, στο Κ/Θ Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Γ΄ Σεπτεμβρίου, Αθήνα)
καθώς και σε χώρους σχολείων και πνευματικών κέντρων Αττικής και περιφέρειας.

Συντελεστές παράστασης
Κείμενο: Τάκης Χρυσούλης
To neraki katharizo (2015-2017)Σκηνοθεσία: Αλίκη Κατσαβού
Παίζουν: Αλκμήνη Σταθάτου και Αθηνά Νιαβή

Σχετικές Ηλεκτρονικές Διευθύνσεις



Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου - Μήνυμα

Από την Ιζαμπέλ Ιπέρ
Μας βρίσκει εδώ, όπως και κάθε χρόνο την Άνοιξη, το 55ο έτος εορτασμών της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου. Μια μέρα, σημαίνει 24 ώρες, που ξεκινούν πρώτα από το θέατρο Νο και το Bunraku, περνούν από την Όπερα του Πεκίνο και το Kathakali, καθυστερούν κάπου μεταξύ Ελλάδας και Σκανδιναβίας, από τον Αισχύλο έως τον Ίψεν, από τον Σοφοκλή στον Στρίντμπεργκ, μεταξύ Αγγλίας και Ιταλίας, από τη Σάρα Κέιν στον Πιραντέλλο, μα και στη Γαλλία μεταξύ άλλων, εδώ που βρισκόμαστε τώρα, στο Παρίσι, στην πόλη που εξακολουθεί να φιλοξενεί τα περισσότερα θεατρικά σχήματα από το εξωτερικό. Έπειτα, σε αυτές τις 24 ώρες, θα οδηγηθούμε από το Παρίσι στη Ρωσία, από τον Ρακίνα και τον Μολιέρο στον Τσέχωφˑ μπορούμε ακόμη να διασχίσουμε τον Ατλαντικό για να καταλήξουμε σ’ ένα πανεπιστήμιο στην Καλιφόρνια, όπου εκεί οι νέοι άνθρωποι ίσως ανακαλύπτουν εκ νέου το θέατρο. Γιατί το θέατρο πάντοτε αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του. Είναι η σύμβαση που πρέπει διαρκώς και ακαταπόνητα να καταργείται. Και έτσι παραμένει ζωντανό. Το θέατρο σφύζει από ζωή, αψηφώντας το χώρο και το χρόνοˑ τα πιο σύγχρονα έργα τρέφονται από τα επιτεύγματα των περασμένων αιώνων, τα πιο κλασικά ρεπερτόρια εκσυγχρονίζονται κάθε φορά που ερμηνεύονται ξανά.
Μια Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, προφανώς, δεν είναι μια συνηθισμένη, καθημερινή, μέρα. Είναι η μέρα που αναβιώνει έναν απέραντο χωροχρόνο και για να επικαλεστώ αυτόν το χωροχρόνο θα ήθελα να καλέσω εδώ έναν Γάλλο θεατρικό συγγραφέα, τόσο ταλαντούχο όσο και διακριτικό, τον Ζαν Ταρντιέ. Για το χώρο ερωτά ποια είναι η μακρύτερη διαδρομή από το ένα σημείο στο άλλο… Για το χρόνο προτείνει να μετρούμε σε δέκατα δευτερολέπτου το χρόνο που χρειαζόμαστε για να προφέρουμε τη λέξη «αιωνιότητα». Για το χωροχρόνο είπε επίσης: «Πριν κοιμηθείτε εστιάστε την προσοχή σας, νοερά, σε δύο σημεία στο χώρο και υπολογίστε πόσος χρόνος χρειάζεται, στο όνειρο, να πάτε από το ένα σημείο στο άλλο». Στη μνήμη μου έχω κρατήσει τη φράση «στο όνειρο». Φαίνεται ότι ο Ζαν Ταρντιέ και ο Μπομπ Γουίλσον έχουν συναντηθεί. Μπορούμε επίσης να συνοψίσουμε τη σημασία της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου μας, ανακαλώντας στη μνήμη μας τον Σάμουελ Μπέκετ, μέσα από τον οποίο λέει η Γουίνι, με εκείνο το σβέλτο ύφος της: «Ω, τι όμορφη μέρα πρόκειται να ήταν». Καθώς σκεφτόμουνα αυτό το μήνυμα, που είχα την τιμή να προσκληθώ να γράψω, ερχόντουσαν στη μνήμη μου όλα τα όνειρα, από όλες αυτές τις σκηνές. Έτσι, δεν ήρθα εντελώς μόνη σε αυτήν την αίθουσα της ΟΥΝΕΣΚΟˑ όλοι οι χαρακτήρες που ερμήνευσα επάνω στη σκηνή είναι εδώ μαζί μου, οι ρόλοι που φαινομενικά με εγκατέλειπαν όταν όλα τελείωναν, μα που χάραξαν μέσα μου μια υπόγεια ζωή, έτοιμοι να βοηθήσουν ή να καταστρέψουν τους επόμενους ρόλους: Φαίδρα, Αραμίντ, Ορλάντο, Έντα Γκάμπλερ, Μήδεια, Μερτέιγ, Μπλανς Ντιμπουά… Με συνοδεύουν επίσης όλοι οι χαρακτήρες που αγάπησα και χειροκρότησα ως θεατής. Έτσι, ανήκω σε όλο τον κόσμο. Είμαι Ελληνίδα, Αφρικανή, Σύρια, Βενετσιάνα, Ρωσίδα, Βραζιλιάνα, Περσίδα, Ρωμαία, Γιαπωνέζα, Νεοϋορκέζα, γυναίκα από τη Μασσαλία, Φιλιππινέζα, Αργεντινή, Νορβηγίδα, Κορεάτισσα, Γερμανίδα, Αυστριακή, Αγγλίδα, πραγματικά ανήκω σε όλο τον κόσμο. Εκεί, στη σκηνή, βρίσκεται η πραγματική παγκοσμιοποίηση.
Στους εορτασμούς της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 1964, ο Λόρενς Ολιβιέ ανακοίνωσε ότι μετά από αγώνες που διήρκησαν πάνω από έναν αιώνα, η Αγγλία απέκτησε το Εθνικό της Θέατρο και εξέφρασε αμέσως την επιθυμία του να το διαμορφώσει ως ένα διεθνές θέατρο, τουλάχιστον στο ρεπερτόριό του. Γνώριζε πολύ καλά πως ο Σαίξπηρ ανήκει στον κόσμο. Με χαρά ανακάλυψα ότι το πρώτο Μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου το εμπιστεύτηκαν στον Ζαν Κοκτώ, μια τέλεια επιλογή, αφού είναι ο συγγραφέας του Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες. Κι εγώ γύρισα τον κόσμο, με διαφορετικό τρόπο, έκανα το γύρο του κόσμου σε 80 θεατρικά έργα ή ταινίες. Περιλαμβάνω εδώ και τις ταινίες γιατί δεν βρίσκω ότι διαφέρουν οι ερμηνείες τους από το θέατρο και εκπλήττομαι κάθε φορά που το λέω, μα είναι αλήθεια, έτσι είναι. Δεν υπάρχει διαφορά.
Καθώς σας μιλώ εδώ δεν είμαι εγώ, δεν είμαι ηθοποιός, είμαι απλά ένας άνθρωπος από τους πολλούς που χρησιμοποιεί το θέατρο για να συνεχίσει να υπάρχει. Είναι, λίγο, καθήκον μας. Και ανάγκη μας: με άλλα λόγια: το θέατρο δεν υπάρχει χάρη σε μας, μάλλον χάρη στο θέατρο υπάρχουμε εμείς.
Το θέατρο είναι παντοδύναμο, αντιστέκεται, επιβιώνει από το κάθε τι, πολέμους, λογοκρισία, φτώχια. Αρκεί να πούμε «Το σκηνικό είναι μια γυμνή σκηνή μιας ακαθόριστης εποχής» και να προσθέσουμε έναν ηθοποιό. Ή μία ηθοποιό. Τι θα κάνει αυτός; Τι θα πει αυτή; Θα μιλήσουν; Το κοινό περιμένει, θα αναγνωρίσει, γιατί χωρίς το κοινό δεν υπάρχει θέατρο, ποτέ δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Ένας μόνο θεατής στο κοινό είναι το κοινό. Μα ας μην είναι πολλές οι άδειες καρέκλες! Εκτός στον Ιονέσκο… Στο τέλος λέει η γριούλα: «Ναι, ναι, ας πεθάνουμε ενδόξως… Ας πεθάνουμε για να γίνουμε μύθος… τουλάχιστον θα αποκτήσουμε το δρόμο μας…»
Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου για 55 χρόνια τώρα. Στα 55 αυτά χρόνια είμαι η όγδοη γυναίκα που καλούμαι να μεταδώσω ένα μήνυμα και τελικά δεν ξέρω αν η λέξη μήνυμα ταιριάζει. Οι προγενέστεροί μου (η πλειοψηφία επιβάλλει το αρσενικό γένος!) μίλησαν για το θέατρο της φαντασίας, της ελευθερίας, της καταγωγής, συζήτησαν το πολυπολιτισμικό θέατρο, το θέατρο της ομορφιάς, το θέατρο που θέτει αναπάντητα ερωτήματα… Το 2013, μόλις πριν τέσσερα χρόνια, ο Ντάριο Φο είπε: «Έτσι, η μόνη λύση στην κρίση βρίσκεται στην ελπίδα ότι θα οργανωθεί ένας μεγάλος διωγμός εναντίον μας και ιδιαίτερα εναντίον των νέων ανθρώπων που επιθυμούν να μάθουν την τέχνη του θεάτρου: μια νέα διασπορά των Commedianti, των δημιουργών του θεάτρου, ο οποίοι αναμφισβήτητα θα αντλήσουν από ένα τέτοιο περιορισμό αφάνταστα οφέλη για μια νέα αναπαράσταση.». Τα αφάνταστα οφέλη μοιάζουν μια πολύ καλή συνταγή, που επάξια θα μπορούσε να περιληφθεί σε κάθε πολιτική ρητορική, δεν συμφωνείτε;…
Και αφού βρίσκομαι στο Παρίσι, λίγο πριν τις προεδρικές εκλογές, εισηγούμαι σε αυτούς που φαίνεται ότι επιθυμούν να μας κυβερνήσουν να προσέξουν αυτά τα αφάνταστα οφέλη του θεάτρου. Όχι όμως κυνήγι μαγισσών! Το θέατρο για μένα είναι ο άλλος, είναι ο διάλογος, η απουσία του μίσους. Η φιλία μεταξύ των λαών, δεν γνωρίζω πολύ καλά τι θα πει αυτό, μα πιστεύω στην κοινότητα, στη φιλία μεταξύ των θεατών και των ηθοποιών, πιστεύω στην ενότητα όλων αυτών που επανενώνει το θέατρο, τους θεατρικούς συγγραφείς, τους μεταφραστές, τους φωτιστές, τους σχεδιαστές κοστουμιών, τους σκηνογράφους, αυτούς που ερμηνεύουν το θέατρο και αυτούς που το δημιουργούν και αυτούς που το επισκέπτονται. Το θέατρο μας προστατεύει, μας προφυλάσσει… Μου φαίνεται πως μας αγαπά… όσο το αγαπάμε… Θυμάμαι έναν παλιό σκηνοθέτη, ο οποίος κάθε βράδυ στα παρασκήνια, προτού να ανοίξει η αυλαία, φώναζε με στεντόρεια φωνή: «Τόπο για το Θέατρο!». Και αυτή είναι και η τελευταία μου φράση. Σας ευχαριστώ.
Μετάφραση από τα γαλλικά: Αγγέλα Χριστοφίδου (για λογαριασμό του ITI Κύπρου)
Βιογραφία
Ιζαμπέλ Ιπέρ │Isabelle Huppert
Η Ιζαμπέλ Ιπέρ σπούδασε τη ρωσική γλώσσα στο Ινστιτούτο Εθνικών (Σλαβικών) Γλωσσών και Ανατολικών Πολιτισμών, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα υποκριτικής στη Σχολή de la rue Blanche και στην Εθνική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, στο Παρίσι. Μαθήτευσε κοντά σε διαπρεπείς καθηγητές όπως ο Ζαν-Λοράν Κοσέ και ο Αντουάν Βιτέζ. Διακρίθηκε από τις πρώτες της εμφανίσεις στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως Ο χορός των διεφθαρμένων (Les Valseuses) του Μπερτράν Μπλιέ, Aloise της Λιλιάν ντε Κερμαντέκ και Ο ανακριτής και ο δολοφόνος (Le Juge et l’ Assassin) του Μπερτάν Ταβερνιέ. Για την ερμηνεία της στην ταινία Για μια νύχτα αγάπης (La Dentellière) του Κλοντ Κορετά απέσπασε το Βραβείο της πιο Υποσχόμενης Νέας Ηθοποιού από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (BAFTA). Η συνεργασία της με τον Κλοντ Σαμπρόλ είχε ως αποτέλεσμα μια σειρά από εξαιρετικές ερμηνείες σε διάφορα είδη ταινιών όπως: κωμωδία [Τέρμα τ’ αστεία (Rien ne va plus)], δράμα [Μια υπόθεση γυναικών (Une affaire de femmes)] και φιλμ νουάρ [Μερσί για τη σοκολάτα (Merci pour le chocolat)]. Η επιδεξιότητά της, καθώς και η βαθιά της κατανόηση της υποκριτικής τέχνης συνέτειναν στο να δώσει πνοή σε χαρακτήρες λογοτεχνικών διασκευών, όπως στην ταινία Η κυρία Μποβαρύ (Madame Bovary) και πολιτικών μυθιστοριών, όπως στην ταινία Η γοητεία της εξουσίας (L’ Ivresse du pouvoir). Τιμήθηκε με πολλά βραβεία για τις ερμηνείες της στις ταινίες του σκηνοθέτη Κλοντ Σαμπρόλ: Βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ Καννών του 1978, για την ταινία Βιολέτ Νοζιέρ (Violette Nozière), Βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ταινία Μια υπόθεση γυναικών (Une affaire de femmes) και στο Φεστιβάλ Μόσχας για την ταινία Η κυρία Μποβαρύ (Madame Bovary), καθώς και το Βραβείο καλύτερης ερμηνείας και το Βραβείο Σεζάρ καλύτερης γυναίκας ηθοποιού στο Φεστιβάλ Βενετίας για την ερμηνεία της στην ταινία Η τελετή (La Cérémonie). Συνεργάστηκε με πολλούς διακεκριμένους σκηνοθέτες και καλλιτέχνες: Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Αντρέ Τεσινέ, Μορίς Πιαλά, Πατρίς Σερό, Μίκαελ Χάνεκε, Ραούλ Ρουίζ, Μπενουά Ζακό, Ζακ Ντουαγιόν, Κρίστιαν Βίνσεντ, Λώρενς Φερέιρα Μπαρμπόζα, Ολιβιέ Ασσάγιας, Φρανσουά Οζόν/Αν Φοντέν, Εύα Ιονέσκο, Γιακίμ Λαφόζ, Σερζ Μποζόν/Κατρίν Μπρεγιά, Γκιγιόμ Νικλού και Σάμουελ Μπενχετρίτ. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ συνεργάστηκε και με σπουδαίους, διεθνούς φήμης σκηνοθέτες όπως ο Μάικλ Τσιμίνο, ο Τζόσεφ Λόσεϊ, ο Ότο Πρέμινγκερ, οι αδερφοί Ταβιάνι, ο Μάρκο Φερέρι, ο Χαλ Χάρτλεϊ, ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, ο Βέρνερ Σρέτερ και ο Αντρέι Βάιντα, καθώς και ο Ρίθι Παν, ο Μπριγιάντε Μεντόζα και ο Χονγκ Σανγκ Σου. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας την τίμησε με τον Ειδικό Χρυσό Λέοντα της Επιτροπής για το σύνολο της καριέρας της, καθώς και για την ερμηνεία της στην ταινία Γκαμπριέλ (Gabriell) του Πατρίς Σερό. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών απέσπασε δύο φορές το Βραβείο καλύτερης ηθοποιού [τη δεύτερη φορά για την ερμηνεία της στην ταινία Η δασκάλα του πιάνου, (La Pianiste) του Μίκαελ Χάνεκε)]. Στις Κάννες όμως θα βρεθεί και ως μέλος και προεδρεύουσα (στην 62η διοργάνωση) της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, αλλά και ως υπεύθυνη της τελετής. Εκτός από τον κινηματογράφο, η Ιζαμπέλ Ιπέρ διαπρέπει και στο θέατρο στη Γαλλία, αλλά και διεθνώς. Έχει ερμηνεύσει ρόλους υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπομπ Γουίλσον Σελίδα 4 (Ορλάντο της Βιρτζίνια Γουλφ και Κουαρτέτο του Χάινερ Μίλερ), του Πέτερ Ζάντεκ (Με το ίδιο μέτρο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ), του Κλοντ Ρεζί (Ψύχωση 4.48 της Σάρα Κέιν και Η Ιωάννα στην πυρά του Κλωντέλ). Έχει ερμηνεύσει επίσης τη Μήδεια του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία του Ζακ Λασσάλ στο Φεστιβάλ της Αβινιόν, την Έντα στο έργο Έντα Γκάμπλερ του Ερρίκου Ίψεν σε σκηνοθεσία του Ερίκ Λακασκάντ και τη Μπλανς στο Ένα Λεωφορείο (A Tramway), βασισμένο στο Λεωφορείο ο Πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία του Κριστόφ Βαρλικόφσκι στο Théâtre de l'Odéon, το οποίο ταξίδεψε σε μια επιτυχή περιοδεία στην Ευρώπη και διεθνώς. Αξιοσημείωτη είναι και η ερμηνεία της δίπλα στην Κέιτ Μπλάνσετ στο έργο Οι Δούλες του Ζαν Ζενέ σε σκηνοθεσία του Μπένεντικτ Άντριους με το Θεατρικό Σχήμα Sydney στο New York City Centre, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Lincoln Center. Επιτυχώς περιόδευσε στην Ευρώπη και με το Ψευδοεξομολογήσεις του Μαριβώ, σε σκηνοθεσία Λικ Μποντί, αφού αυτό παρουσιάστηκε στο Théâtre de l'Odéon. Αυτή τη θεατρική περίοδο ερμηνεύει τη Φαίδρα στις Φαίδρες [Phaedra(s)] των Ουαζντί Μουαουάντ, Σάρα Κέιν και Τζον Μάξγουελ Κούτσι, σε σκηνοθεσία Κριστόφ Βαρλικόφσκι, μια παραγωγή που περιοδεύει σε Ευρώπη και διεθνώς. Στον κινηματογράφο έχουν πρόσφατα παρουσιαστεί αρκετές ταινίες της: Το Μέλλον (L’ avenir) της Μία Χάνσεν Λαβ, Αμέσως τώρα (Tout de suite maintenant) του Πασκάλ Μπονιτζέρ και Εκείνη (Elle) του Πολ Βερχόφεν (Φεστιβάλ Καννών 2016) και Σουβενίρ (Souvenir) του Μπαβό Ντεβούρν. Το 2017 θα κυκλοφορήσει η τέταρτη ταινία της σε συνεργασία με τον Μίκαελ Χάνεκε, Αίσιο Τέλος (Happy End) μαζί με ένα έργο σε σκηνοθεσία του Σερζ Μποζόν, τιτλοφορούμενο Κυρία Χάιντ (Madame Hyde). Η Ιζαμπέλ Ιπέρ έχει πρόσφατα τιμηθεί με πολλά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Gotham και η Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού για την ταινία Εκείνη (Elle), ένας ρόλος για τον οποίο προτάθηκε για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ είναι Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, Ιππότης του Εθνικού Τάγματος Αξίας και Διοικητής του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών στη Γαλλία.
Μετάφραση από τα γαλλικά: Αγγέλα Χριστοφίδου (για λογαριασμό του ITI Κύπρου)

Συμμετοχικό Θέατρο 2016-2017

Για τους εκπαιδευτικούς που θέλουν να συνδυάσουν τη διδασκαλία τους με τις παραστάσεις μας, θέλουμε να τονίσουμε ότι το συμμετοχικό θέατρο είναι ιδανικό συμπλήρωμα και ενισχυτικό της δουλειάς τους. Δημιουργεί τις ασφαλείς εκείνες συνθήκες (το περιβάλλον) για να ανθίσει μέσα από την επί σκηνής δράση και συμμετοχή, η προσωπικότητα των μικρών θεατών (αναπτύσσει την φαντασία τους, τις λεκτικές τους ικανότητες αλλά και τη μη λεκτική επικοινωνία, αναπτύσσει επίσης την ικανότητας τους να συνεργάζονται και να κατανοούν τους άλλους και ανακαλύπτουν τα δυνατά τους σημεία) αλλά και να δοκιμαστούν οι γνώσεις τους πάνω στο θέμα της παράστασης και φυσικά να διευρυνθούν. 

Φέτος παρουσιάζουμε τα παρακάτω έργα για παιδιά 2,5 έως 8 ετών:


💧 "To νεράκι καθαρίζω τη ζωή παντού χαρίζω". Στο τρυφερό παραμύθι Περιβαλλοντικής Αγωγής κάποιος βρόμισε το ρυάκι των Νεραϊδών, αλλά κι ο Κάστορας έπαθε μεγάλη συμφορά. Με πονηριά ο ποντικός του έκλεψε το νερό απ’ το φράγμα του. Οι ήρωες χρειάζονται τη βοήθεια των παιδιών για να επανέλθει η τάξη στο νεραϊδοδάσος. Τα παιδιά με τη συμμετοχή επί σκηνής, μαθαίνουν για την προστασία και τη σπουδαιότητά του νερού, τον κύκλο του και τις τρεις καταστάσεις της ύλης.

🐭  "Τί χτυπάς και κλαις; Ποντικάκι πες τι θες". Το ποντικάκι που δεν μπορεί να διαχειριστεί το θυμό του, με τη βοήθεια των παιδιών και το μαγικό κουτί των συναισθημάτων που του έδωσε η μαμά του, θα ανακαλύψει τρόπους για να μαλακώνει το θυμό, αλλά και τι είναι η χαρά, ο φόβος και η στεναχώρια, αλλά και τον «ευτυχισμένο πρίγκιπα» από το φημισμένο παραμύθι του Όσκαρ Γουάιλντ για να αναγνωρίσουμε όλοι την αξία της αλληλεγγύης, της αυτοθυσίας και της φιλίας.

🌈 Οι παραστάσεις μας μπορούν να παρουσιαστούν στο χώρο του σχολείου σας και στο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21, Αθήνα)


  • Οι παραστάσεις μας συνοδεύονται από Φάκελο Εκπαιδευτικού Υλικού  
  • Τα έργα είναι υψηλής παιδαγωγικής και λογοτεχνικής αξίας 
  • Για τα έργα έχουν δημιουργηθεί πρωτότυπες μουσικές από καταξιωμένους καλλιτέχνες και τα κοστούμια και σκηνικά δημιουργούνται με γνώμονα την υψηλή αισθητική και καλλιτεχνική αξία.  
  • Η συμμετοχή των παιδιών είναι ουσιαστική και επί σκηνής κι όχι προσχηματική  

Παράλληλα με την επίσημη ιστοσελίδα μας διαθέτουμε σελίδα στο facebook από όπου μπορείτε να ενημερώνεστε για τις δραστηριότητές μας.
Πληροφορίες - Κρατήσεις: ☎ 2109025025, ☎ 2109023339

Εμπνεόμαστε για τη δημιουργία των παραστάσεών μας από τις δικές σας διδακτικές ανάγκες και τις θεματικές ενότητες με τις οποίες καταπιάνεστε. Μην διστάζετε να μας προτείνετε θέματα που θα θέλατε να δείτε από τη νέα χρονιά στο email μας theatromathia@yahoo.com 



Ο Καραγκιόζης κι η Ειρήνη εναντίον του πολέμου

☮ Ο Κώστας Βουτσάς είναι ο Καραγκιόζης-Τρυγαίος στη θεατρική μας παράσταση και υπόσχεται, άφθονο γέλιο αλλά και σημαντικά μηνύματα κατά του πολέμου. Το θεατρικό μας έργο είναι μια νέα, πρωτότυπη διασκευή της Ειρήνης του Αριστοφάνη, που διατηρεί την αμεσότητα, την ποικιλία και ζωντάνια των χαρακτήρων και την ποίηση του λόγου του μεγάλου κωμωδιογράφου. Ταυτόχρονα επιλέγουμε να συνδέσουμε τον κεντρικό ήρωα Τρυγαίο με τον αναγνωρίσιμο τύπο του Καραγκιόζη. Έτσι πιστεύουμε ότι αφενός γεφυρώνουμε την παράδοσή μας και αφετέρου δημιουργούμε αναλογίες προσιτές στα παιδιά. Ο Καραγκιόζης εξάλλου αποτελεί ένα πολύτιμο λαογραφικό στολίδι, που αντιπροσωπεύει το λαό μας και τη λαϊκή-καθημερινή γνώμη του Ρωμιού και έχουμε χρέος να τον διαφυλάξουμε και να μην τον απαρνηθούμε. 
(ΔΕΝ είναι θέατρο σκιών)

Παιδαγωγικοί στόχοι του έργου

Η παράσταση της Θεατρομάθειας, επιθυμούμε να συμβάλει τόσο στο διάλογο για την αναγκαιότητα της Ειρήνης και τις επιπτώσεις του πολέμου όσο και να γνωρίσει στα παιδιά τον Αριστοφάνη προσφέροντάς τους έτσι σταθερές αξίες και καταφύγιο αισιοδοξίας για τη ζωή τους.
Η παράσταση έχει λάβει υπόψιν την ηλικία στην οποία απευθύνεται και χωρίς να έχουν γίνει υπεραπλουστεύσεις του έργου, ωστόσο έχουν απαλειφθεί βωμολοχίες και διονυσιακά αστεία καθώς και οι υπερβολικές αναφορές στο ιστορικό πλαίσιο του Αριστοφάνη. Είμαστε πεπεισμένοι ότι δημιουργώντας με σοβαρότητα σύγχρονες αναλογίες στο έργο θα γίνει ελκυστικότερο και πιο κατανοητό για τα παιδιά και τους εφήβους.

Συντελεστές

Κείμενο: Αριστοφάνης
Ελεύθερη απόδοση-Διασκευή: Αλίκη Κατσαβού - Κώστας Βουτσάς
Σκηνοθεσία: Κώστας Βουτσάς
Σκηνικά - Κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος
Μουσική: Αναστασία Παπαδημητρίου
Ενορχήστρωση: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίτσα Βουτσά

Παίζουν: Κώστας ΒουτσάςΑλίκη Κατσαβού, Αλκμήνη Σταθάτου, Άγγελος Μπέσσας, Φίλιππος Ζαρφειάδης

Κατασκευή Κοστουμιών: Άννα Κατσαβού
Κατασκευή Σκηνικού: Παναγιώτης Παλαιοθόδωρος
Ηχογράφηση-Μοντάζ ήχου: Στέλιος Τζανετής

Πληροφορίες

Παρουσιάζουμε το έργο για περιορισμένες παραστάσεις τη χειμερινή περίοδο 2016-2017 σε οργανωμένες πρωινές παραστάσεις καθημερινά για σχολεία στις 10.30 π.μ. και το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, στις 3.00 για το κοινό στο Κ/Θ ΤΡΙΑΝΟΝ (Κοδριγκτώνος 21 & Γ΄ Σεπτεμβρίου, Αθήνα), στις 11 π.μ.
Περισσότερες πληροφορίες
στο τηλέφωνο 2109025025 & στο e-mail μας
Σχετικές ηλεκτρονικές σελίδες